من به طرز دردناکی خجالتی بودم - من آن را تا حد زیادی خجالتی نامیدم ... فقط هیچ ارتباطی وجود نداشت. [مشاور دبیرستانم] به من پیشنهاد کرد که تئاتر و سخنرانی را انتخاب کنم و این به من کمک می کند از پوسته ام بیرون بیایم... و او درست می گفت! من عاشق تئاتر شدم و همه چیز از آنجا شروع شد. من یک معلم استثنایی انگلیسی Lit داشتم که شعر و نوشتن من را به تنهایی تشویق می کرد.

از 18 ماهگی شروع به طراحی کردم. بنابراین من ترکیبی از خودآموخته و تحصیلکرده هستم... من واقعاً خوشحالم که با افراد فوق العاده با استعدادی کار کرده ام. سبک من در طول زمان خیلی تغییر کرده است. در زمان‌های سخت کار من ممکن است کمی تاریک باشد، اما با پخش موسیقی مناسب می‌توانم چیزی زیبا بسازم.»