او با نام دونالد ری گریفین به دنیا آمد، اما ترجیح میدهد «کابوی» صدا زده شود. در گاردن تراس، او همچنین به «مرد پازلی» پاسخ میدهد. کابوی را اغلب میتوان در حال کار روی یک پازل در آنجا دید. این کار از کودکی مورد علاقه او بوده است و او برخی از فضاهای عمومی در جامعه حمایتی برای بزرگسالان مجرد را به یک گالری هنری تبدیل کرده است که حدود ۱۴۰ پازل دیوارها را زینت میدهد.
کابوی گفت: «این باعث میشود ذهنم از همه چیز در دنیا دور بماند. (مردم) میآیند و میبینند چه کار میکنم، و به من میگویند که کارت را خوب انجام میدهی. من این را دوست دارم.»
زندگی همیشه با این بومی آستینی مهربان نبوده است. چند سال پیش، همسر کابوی درگذشت و کمی بعد او بیخانمان شد و در پناهگاه ARCH در مرکز شهر آستین زندگی خود را آغاز کرد. او میگوید این تجربه خوبی نبود. مددکاران به او کمک کردند تا برای مسکن مقرون به صرفه درخواست دهد و در سال ۲۰۲۰ با نقل مکان او به گاردن تراس موافقت شد.
کابوی اعتراف میکند وقتی به گاردن تراس رسید، نگران بود که دیگر دوست نداشته باشد آنجا زندگی کند، اما وقتی دو پازل بزرگ و ناتمام را روی میز اتاق اجتماعات دید، دیدگاهش بهتر شد. مدیر برنامه به او گفت که میتواند روی آنها کار کند. کابوی با استعدادی که در تشخیص محل قرارگیری قطعات بر اساس شکل آنها داشت، به سرعت هر دو پازل را تمام کرد. مدیر متوجه شد که این فعالیت تأثیر مثبتی روی کابوی داشته است، بنابراین پازلها را روی دیوار نصب کرد و چهار پازل دیگر خرید.
شش سال بعد و با پازلهای متعدد، کابوی هنوز هم در گاردن تراس مشغول سرهم کردن قطعات پازل است و گاهی اوقات از دیگر ساکنان کمک میگیرد. داوطلبان باشگاه شام اغلب آنقدر تحت تأثیر نمایش پر جنب و جوش و متنوع قرار میگیرند که پازلهای بیشتری را برای کار به کابوی اهدا میکنند. او میگوید به کار دستی خود افتخار میکند و قصد ندارد کار را متوقف کند.
کابوی گفت: «فکر میکنم مردم را خوشحال میکند. آنها مجبور نیستند به یک دیوار خالی نگاه کنند. دیوار خالی طوری به نظر میرسد که انگار در آن گیر افتادهاید. این به فضا روح بخشیده است.»
در اینجا نگاهی به بسیاری از پازلهایی که کابوی و همکارانش تکمیل کردهاند و در گاردن تراس به نمایش گذاشته شدهاند، میاندازیم.








