Sanatçı: Jeffery Hollie
Zamirler: o/ona/onun
Sanat Eseri Gönderimleri: Videolar, “P Terry’s grubuyla müzik yapmak”, “Walmart Otoparkında Dudak Senkronizasyonu” (artık mevcut değil); Fotoğraf Kolajı ve makale, “Yeni Bisikletim Şimdiye Kadarki En İyi Doğum Günü Hediyem!”
Bu sanatçının diğer eserlerine göz atın: Youtube: Jeffery Hollie
* * *
Jeffery Hollie, hayatında ve süreçlerinde özgürlüğün değerini gerçekten vurguluyor ve etrafındaki dünyada neşe bulmaya ve bu canlılığı başkalarıyla paylaşmaya özen gösteriyor.
Bu yılki sergimizde, dijital sunum aracılığıyla Sayın Hollie'nin yaratımlarını ve onun yaratıcı süreçleri, deneyimleri, yaratım ve kültür hakkındaki düşüncelerini konu alan bir röportajı öne çıkarmaktan mutluluk duyuyoruz.
Jeffery Hollie'nin YouTube sayfasını ziyaret ederek oradaki mevcut çalışmalarına göz atın
Yaratıcı Çalışmaların Fotoğrafları
Gömleğe eklenen fotoğraf, çok kısa olan başka bir gömlekten, turuncu çiçekli gömleğin pantolonumun belirli yerlerinden dışarı çıkmasını önlemek içindir. O gri kumaş işe yarıyor. Gömlek şortumda daha iyi duruyor. Bence bu yaratıcı. Bu 9-19-20'de yapıldı.
Yeni bisikletimin yanında çekilmiş fotoğrafımın teması şu. Renkli giyinmeyi seviyorum. Ayrıca, arkadaşlarım bana doğum günü hediyesi olarak bu yeni bisikleti aldılar. Eski bisikletimin sepetini üstüne koyuyordum. Bu, koyu mavi bisikletle daha iyi kontrast oluşturan kırmızı bir sepet edinene kadar geçiciydi.
Yeni Bisikletim Hayatımın En İyisi, Doğum Günü Hediyem!
Bugün , 13 Eylül 2020'de, arkadaşım Carmen beni Lil Doddy's'te öğle yemeğine davet etti. Bunu, doğum günüm öncesi bir hediye yemeği olarak değerlendirdim. Ayrıca, kendi yaptığı bir doğum günü kartı da verdi. Ona bunun için ve karta verdiği emek için teşekkür ettim. Yemek için de teşekkürler Carmen. Daha önce olduğu gibi, bir hamburger seçtim.
EN ÜST SIRADAKİ, EN SOL FOTOĞRAF, kartın dışıdır. HARİKA! YENİ BİSİKLETİM GÖSTERİLDİ! Bu yaratıldı. Ona, "Bunu nasıl yapacağını biliyorsun, çünkü sen eski bir okul öğretmenisin" dedim. ORTA RESİM, kartın içidir. Arkası düz turuncudur. EN ÜST SIRADAKİ EN SAĞ FOTOĞRAF, kese alanında bulunan, noktalı kısmı gösterilen, AÇILAN BİR RESİMLİ KİTAPTIR. Bu yaratıcı bir kart! Arkadaşlarının ve benim fotoğraflarım, o resimli kitabın içinde.
İKİNCİ SIRADAKİ İLK ÜÇ RESİM, Carmen ve benim, o kapaklı açılan Resimli Kitabın içinde, tanıştırdığı arkadaşlarımdan bazıları. Bu fotoğraf kolajında sadece üç resim seçtim. Bir kişinin mahremiyetine saygı gösterdim. Carmen'in kocası Murray, onunla birlikte gösteriliyor. Bana bu arkadaşların hepsinin yeni bisikletin maliyetine yardım ettiğini söyledi! Vay canına! HEPSİNE yürekten TEŞEKKÜR ETTİM! Başlangıçta, fiyatın bir kısmını ödeyecektim ama bu arkadaşlardan bazıları hiçbir şey ödemememi istedi. Bu çok nazik bir davranıştı!
SAĞDAKİ SON İKİ FOTOĞRAF, İKİNCİ SIRADA, dairem Garden Terrace'tan bir kart. Her yıl sakinlerin doğum günlerini anıyorlar. Ve dairemde, bu düşünce doğrultusunda, Carmen'e kartının bana dairem için ücretsiz WiFi kurduklarında (2014) yaptığım bir teşekkür kartını hatırlattığını söyledim. O KART, ALT SIRADAKİ EN SOL RESİMDE GÖSTERİLİYOR. Ve tıpkı eski personel Sofia'nın kartımı ofisinde sakladığı gibi, ben de Carmen'in emek dolu eserini DOĞUM GÜNÜM için saklayacağım ve hazine olarak saklayacağım!
ÜÇÜNCÜ SIRADA, yeni bisikletimin daha fazla fotoğrafı gösteriliyor. GÖSTERİLEN SAĞ VITESİN FOTOĞRAFI, vites numaralarının doğrudan bana dönük olmasından ne kadar heyecan duyduğumu gösteriyor. Diğer bisikletlerde, tam olarak böyle olduklarını hatırlamıyorum, ancak bazı bisikletlerde öyle olmuş olabilir.
İkinci Resim, Üçüncü Sıra, SUNSET VALLEY'DEKİ WALMART'IN YANINDAKİ HYWY 290'DAKİ ÜST GEÇİTLER. Austin'in üst geçitleri hakkında başka bir fotoğraf kolajı için diğerleriyle birlikte kullanmak üzere bu fotoğrafı çektim. Carmen bana W WILLIAM Cannon'dan sola, Mopac'tan aşağı gitmenin beni o Walmart'a götüreceğini söyledi. Normal boyuttaki kalemler için yeterince derin olmayan gömlek cepleri için kısa mürekkepli kalemler arıyordum. Hiç yoktu. Ama patlamış mısırları vardı, bitti. Mopac servis yolunun bir kısmında kaldırım olmadığından, kaldırımın yanındaki araç şeridinde kaldım. Bisikletimle giderken ve omzumun üzerinden bakarken arabalar diğer iki araç şeridinde yanımdan geçiyordu. Kısa süre sonra patikalara ve kaldırıma geldim. Birisi bana diğer yönün William Cannon'a gittiğini söylediğinde William Cannon'a geri dönmedim. Brodie'nin sonuna kadar gittim ama Walmart'ın etrafından dolaşmadım. Bir tükenmez kalemi kestim, bu şekilde kısalttım ve dairede eski bisiklet fişim için bir şey ararken kısa bir kalem buldum. Harika! Bu yorumlara o bisikleti satın aldığım üç olası yılı yazacağım.
BİSİKLET POMPASININ FOTOĞRAFI bunu anlatıyor: Arka lastiğin çok fazla esnediğini (yaklaşık yarıya kadar eğilmiş) görüyordum. Bu nedenle, iç lastiğe daha fazla hava koydum. Ancak, iç lastiği patlatmamak için gittiğim yeri aşmak istemedim. Ancak, bisikletin arka lastiğindeki ağırlık daha fazla hava gerektiriyordu. ÜÇÜNCÜ SIRADAKİ EN SAĞDAKİ RESİM, şu temayı taşıyor, aniden, yeni bisikletim otobüs bisiklet raflarında, öncekinden bile daha fazla öne doğru eğiliyor. "Belki de öyledir, çünkü bu yeni bisikletteki tekerlekler daha ince ve koruyucuya yeterince dokunmuyor." diye düşündüm. Ancak eski otobüslerdeki bisiklet raylarının çoğu öne doğru eğilmiş. Neyse, sebebi ne olursa olsun, bisiklet sepetimden otobüs koruyucusuna, bisikletin ön tekerleğinin üzerinden geçen bir bungee kablosu bağlıyorum. Buna başlamadan önce, başlangıçta bir iple yaptım. Ama bunu yapmadan önce, otobüs yolculuklarında, bisiklet sallanıyor, eğiliyor ve hareket ediyor olsa da, şükür ki düşmedi. 801 Rapid otobüsünde, bir kancanın ön lastiğin üzerinden geçtiği farklı bir bisiklet rafı düzeni var. Kancayı, bisiklet sepetimden sarkan bir ipin içinden geçireceğim, ÇÜNKÜ SEPETİMDEKİ RAYLAR, KANCANIN LASTİK ÜZERİNDEN YETERİNCE UZAK HAREKET ETMESİNİ ENGELLİYOR. BU NEDENLE KANCA LASTİK KORUMASINDAN GERİ KAYIYOR. SONRA, OTOBÜS BİSİKLET RAFI KANCASI İÇİN SEPETE, AYRICA LASTİK ÜZERİNDEN GEÇECEK BİR İP ŞEKLİNDE BİR DAİRE OLUŞTURMAYI DÜŞÜNDÜM. İPİM KANCANIN GERİ KAYMASINI DURDURUYOR. O OTOBÜSE BİNDİĞİMDE, BU İŞİN BU YENİ BİSİKLETTE İYİ İŞLEYECEĞİNİ ANLADIM. Birine "Ben siyah MacGyver'ım!" dedim. Ve biri bana "... Sen beceriklisin." dedi. Ve ayrıca "Birçok şeyi yapılmadıkları amaç için kullanıyorum." dedim. Bir örnek: Sırt çantamla dudak senkronizasyonu tabelaları arasında bir bölme olarak kullandığım bir resim çerçevesi, sırt çantamın onları bükmesini önlemek için, bisiklete binerken arka bisiklet sepetimde.
GÜNCELLEME: Bugün 801-9-14'de bilerek 20 numaralı otobüse bindim ve çemberim kancanın çemberli ipime ulaşması için yeterince büyük değildi. Şehir merkezinden indim ve çemberi daha büyük yaptım ve güneydeki bir sonraki 801 numaralı otobüs rafındaki kanca uzatılmış halkamdan ve lastiğin etrafından mükemmel bir şekilde geçti. Bisikletim ayrıca 801 numaralı otobüs bisiklet rafında daha dengeli.
SOLDAN ALT SIRADAKİ İKİNCİ FOTOĞRAFTA şu düşünce var, Bike Farm'da yeni bisikletim üzerinde çalışan Bob, ön tekerleği çevirip tekrar çevirdiğimde sepetin bir köşesinin bisikletin gövdesini çizdiğini fark etti. Hemen sepetteki alanı bantlamayı düşündü. Alanı gözlemledim ve ihtiyaç duyduğumda daha fazla bant koydum. Yepyeni bir bisikleti çizmek istemiyorum.
ALT SIRADAKİ ORTA RESİM, yeni kırmızı sepetimin eski siyah sepetimden ne kadar daha iyi göründüğünü karşılaştırın. Eski bisikletimde bisiklet koltuğum yeterince geriye eğilmediğinden, SİYAH SEPET YOLUMUZA ENGEL OLDUĞU İÇİN, bakım elemanımızdan bir bölümünü kesmesini istedim. Günümü güzelleştirdi! Koltuğu geriye doğru hareket ettirebiliyordum. Görüyorsunuz ya, bisiklet koltuklarından kaymayı ve sürekli olarak tamamen geriye doğru kaymayı sevmiyorum. Bu yeni bisiklette, koltuk düz olduğunda, Bike Farm'daki bir personelden geriye doğru ayarlamasını istedim. Ve bu tip bisiklet sele direğinde vidanın sadece yarısı kaldı, ancak sele sıkı tutunuyor. Bir süre, eski bisiklette, sele direğinin bu üst kısmında, uygun vidaları bulmaya çalıştım, ancak daha uzun. Gittiğim birkaç yerde bulamadım. Bu, seleyi ayarlamak için vidaları ters yönde çevirmeniz gerektiğinden, yeriniz kalmayabilecek türden bir sele direği. Yarım vidanın bir deliği kalacak şekilde sıkıca oturduğum sürece, endişelenmeyin, ancak bu tip bir sele direği istemiyordum. Ama işe yarıyor. Ve Bike Farm'a iki bacağı olan bir sehpa bağışladım, eski bisikletimin ön tarafının sağ veya sol konumuna düştüğü yer. Birine söylediğim gibi, "Bisikletlerdeki ağırlığı kaldıracak şekilde yapılmamış." Yeni bisiklet için duyduğum mutluluğun bir kısmı, arzuladığım gibi sehpayı satmama neden oldu. Temelde yeni olan selemi eski bisikletimden yenisine aktardım. Ve Bob'un bu yeni bisiklete, eski bisiklette kullandığım türden bir sehpa takmasına sevindim, ama yeni bir tane. Çünkü, Carmen'e söylediğim gibi, diğeri, yani bir parçası, yerinden oynamaya devam etti ve o bisiklet düşmeye devam etti ve sehpayı yeniden ayarlamaya devam etmediğim sürece ayakta kalmıyordu. Muhtemelen bu yeni bisiklette de olurdu, eğer kullansaydı. Ancak, düz zemine düştüğü için yeni sehpadan bir inç kesmesini istedim. Çok yüksekti. O bir inçlik kesme, gidon sağa çevrildiğinde, sehpa aşağıdayken bisiklete düşmemesi için mükemmel bir eğim verdi. Ayrıca, bisiklet sepet rafının iyi bir yanı, selenin geriye ayarlanmasını engellemeyecek kadar uzun olması. Dahası, atmadan önce eski sepetin bir parçasının kesildiği bir fotoğrafını çektim ve o parçanın da fotoğrafını çektim, o adamdan bunu ne kadar takdir ettiğimi anmak için.
SAĞA DOĞRU DÖRDÜNCÜ RESİM, SON SIRADA, beni Bike Farm'da, kırmızı sandığı almadan önce eski siyah sepetimi yeni bisikletime aktarırken gösteriyor. Bu arada, Re-Store'da bulabildiğim tek sandık, içinde satılık birçok ürün bulunan kırmızı olandı. Kasiyere götürdüm ve "Bütün bunları satın almak istemiyorum. Sadece bu sandığa ihtiyacım var..." dedim. Bana beklememi söyledi ve siyah bir sandıkla geri geldi. Ona "Siyah bir sandık istemiyorum" dedim. Yanlış düşünmüşüm. Ama yanıma geldiğinde, kırmızı sandıktaki ürünleri siyah olana döktü ve kırmızı olanı bana verdi. "Fiyatı ne kadar?" diye sordum. Hiçbir şey söylemedi ve alabilirim. Büyülenmiştim!!! Teşekkür ettim. Görüyorsunuz ya, bu yeni bisiklette farklı zıt renkler istiyordum. Kelepçeli taşıma çantam kırmızı sandığı büküyor, bu yüzden bir şeyler düşüneceğim.
SON SIRADAKİ EN SAĞ FOTOĞRAF, bu mesajı yansıtıyor, Carmen'in benimle öğle yemeğinden sonra, Lil Doddy'den ayrılmaya hazırlanırken, bir personel bana biraz yemek teklif etti, birinin sipariş edip gittiğini veya istemediğini algıladım. Ona teşekkür ettim. Bunu, doğum günü kutsamalarının bir parçası olarak düşüneceğim. Daha sonra üç burger olduğunu gördüm. Daha sonra burgerlerden birini yediğimde, domuz eti bana baş ağrısı yaptığı için önce pastırmayı çıkardım.
Yeni bisikletim, uzaktan bakıldığında eskisine benzeyebilir, çünkü yüksek gidonumu transfer ettim, sepetlerim ve boynuz tutucularım (bir sweatshirt kollarından yapılmış) ön sepetten sarkıyor) ama yeni bir bisiklet olduğu aşikar. Ve Carmen'e ön sepetin her iki tarafına asılı iki kesenin onu çirkinleştirip çirkinleştirmediğini sordum. Hayır dedi. Bunların, şarkılarda o müzik parçaları geçtiğinde, üflemeyi taklit etmek için, anında, hatta kavşaklarda, yeşil ışık beklerken, sıklıkla yaptığım gibi, erişilebilmesi için sahne saksafonumu ve boynuzumu barındırdığını ekledim.
Son bisikletim bir GT'ydi, 2012, 2013 veya 2014 modelini South First & W William Cannon'daki Top Cash Pawn'dan almıştım, ancak onlar Congress'e taşındı. Yeni bisiklet, bu harika arkadaşlarımın bana Burnet Road'daki Bike Farm'dan aldığı bir FUJI, gitmeyi seçtim, Carmen'in arabasıyla götürdüm. 9-4-20'de satın alındı ve ertesi gün tarafımdan teslim alındı. İlk başta başka bir bisiklet mağazasını seçtim, ancak Bike Farm'a geçtiğime memnunum. Siparişlerimi not alan bir personel, yeni bisikletimin fotoğraflarını çekti. Sanırım bazılarını sitelerine koyacaktır? Harika! Eski bisikleti onarmaya veya parçalarımı topladığım kullanılmış bir GT bisiklete aktarmaya kararlı olduğumda, bu erken doğum günü hediyesini başlattığı ve düzenlediği için Carmen'e teşekkür ettim. İyi arkadaşım Carmen ve onun sevimli ailesiyle yaklaşık 2014 veya 2015'ten beri tanışıyorum. Ayrıca beni harika arkadaşlarından bazılarıyla tanıştırdı!
Son zamanlarda sağ bacağımdaki baldır ağrımaya başladığında, bunun bu yeni bisikletten, pedal çevirmenin çok zor olmasından kaynaklandığını düşündüm. Ama ikinci kez düşündüğümde, bu düşünceden birkaç gün sonra, bu yeni bisikletin normalde pedal çevirmesi gereken bir bisiklet gibi pedal çevirdiğini gördüm. Viteslere göre, daha kolaya doğru ilerledikçe pedal çevirmek daha kolay oluyor ve aynı şey, daha sert viteslerde, yokuş aşağı için de geçerli. Sadece pedal çevirmesinin çok kolay olmasını istiyorum, tıpkı uzun bir hapis yatışından sonra tekrar bisiklete binmeye başladığım zamanki gibi. TANRIYA ŞÜKÜR, 3 yıl hapis yattıktan sonra 20'DEN BERİ ÖZGÜRÜM!!! Baldırım daha iyi ve o hafif ağrı başka bir kaynaktan da kaynaklanıyor olabilir, ancak bir şeye çarptığımı hatırlamıyorum.
BU YENİ BİSİKLETİ GERÇEKTEN ÇOK BEĞENİYORUM! VE HER GÜN ONA GERİ DÖNMEK İÇİN SABIRSIZLANIYORUM! HEPİNİZE TEKRAR TEŞEKKÜRLER, BANA VERDİĞİNİZ, ALDIĞINIZ İÇİN!
TEŞEKKÜRLERİM VE CEVAPLARIMDAN BİRKAÇ ÖRNEK:
Kime: Renee G…
"Yeni doğum günü bisikletim için elinden geleni yaptığın için teşekkürler arkadaşım! Ayrıca, ödemem gereken ücreti ödemediğimden emin olduğun için de teşekkürler! Bu bisikleti seviyorum! Sanırım şimdiye kadar aldığım en iyi doğum günü hediyesi, özellikle de eski bisikletimle ilgili sorunlar yaşamaya başladığımdan beri. Gidonumu transfer etmek için bisiklet dükkanına gittim."
Onun Cevabı,
"Merhaba Jeffery. Rica ederim. Yeni bir bisikleti hak ediyorsun. Harika resimler için teşekkürler! Hepimiz seni seviyoruz"
Kime: Henry…
"Yeni doğum günü hediyesi bisikletimi almama yardım ettiğin için teşekkürler Henry!…"
Onun cevabı,
"Rica ederim Jeffery! Harika görünümlü bir bisiklet, bundan keyif aldığını biliyorum - Doğum gününüze katılabildiğim için mutluyum! Kendine iyi bak ve Tanrı seni korusun, yakında görüşmek üzere"
Teşekkür mesajlarıma gelen bu ve diğer cevapları çok seviyorum!
64. Doğum günüm 9-27-20 (Tanrı dilerse) ve bu erken doğum günü hediyesi için minnettarım! Ve Carmen, birine bisiklet durumumun çözülmesi gerektiğini söylediğinde çiviyi tam kafasına vurdun, çünkü bu benim birincil ulaşım araçlarımdan biri. Katılıyorum. Bisikletim benim arabam, çünkü hiçbir zaman araç kullanmayı öğrenmedim. Çiftlikteki traktörün sayılacağını sanmıyorum, çünkü sürücü sınavı yapılmadı ve o çiftlikte şehir sokakları da yoktu.
Bu fotoğraf kolajına 9 Eylül 35, saat 9:13 civarında başladım ve düzeltme ve eklemeler 20 Eylül 9, saat 14:20'de tamamlandı.
Kitabımdan, Yorumlarla Resimler ve Şiirler (Devamı).
© 2020
Jeffery B. Hollie
Yaratıcı çalışmanızı/uygulamanızı anlatarak başlayalım: Hangi araçları kullanıyorsunuz? Bir rutininiz var mı?
Şu anda işsizim…
Hayatımın dörtte üçü ıslah evlerinde tutuklu olarak geçti. Etkisi şu ki, ÖZGÜRLÜĞÜ daha çok takdir ediyor ve değer veriyorum.
Çalışmanız neyi anlatmayı amaçlıyor? Neden yaratıyorsunuz?
Dudak senkronizasyonum müzik zevkindeki yaratıcılığımı gösteriyor. Eğlenceli ve yenilikçi olduğunu düşünüyorum.
En büyük etkileriniz kim/nedir? Sizi kim/ne ilham ediyor?
Yazar olmamdaki ilham kaynağım 1600'lü yıllardan John Bunyan'dır.
Uygulamanızı nasıl geliştirdiniz? Hangi zorluklarla ve fırsatlarla karşılaştınız? Uygulamanız zaman içinde nasıl değişti?
Dudak senkronizasyonunda daha iyi olmaya çalışıyorum. Daha az işaret yaptım ve onların yerine, kamusal alanda jestlerle oynadım, bisikletime işaretler koydum, artık şehir direklerini kullanmıyorum, vb.
"Dudak senkronizasyonum müzik zevkindeki yaratıcılığımı gösteriyor. Eğlenceli ve yenilikçi olduğunu düşünüyorum."
En çok neyle gurur duyuyorsunuz? Neden?
3-10-20'den beri, on iki yıl, 6 ay ve 11 gün, 9-21-20 tarihine kadar hapisten uzak kalabildiğim için gurur duyuyorum. Bu arada, aynı zamanda kardeşim Ronald'ın doğum günü. Telefonla arayarak ona Mutlu Yıllar diledim. Doğum günüm bu Pazar, 9-27-20. Ve şunu da ekleyeceğim, Tanrı'nın 64 yaşına ulaşmama izin vermesinden gurur duyuyorum.
Hayalinizdeki proje nedir?
Belki klasik bir roman yazmak. Dudak senkronizasyonunu, bildiğim kadarıyla, hiç kimsenin yapmadığı şekilde sürdürmek.
Yaratıcı çalışmalarınızı nasıl ve kiminle paylaşıyorsunuz?
Dudak senkronizasyonu kartlarımı başkalarına veriyorum, buna YouTube aramasına adımı, Jeffery Hollie'yi yazmaları da dahil, beni görmeleri için. Dudak senkronizasyonu videolarımın yanı sıra başka türlerim de var.
Foundation Communities'de yaşamak pratiğinizi etkiledi mi? Eğer öyleyse, nasıl?
Burada olduğum 9-4-09'dan beri, tarif ettiğim bu müzik hobisinde yaratılmaya başladım. 8-4-09'dan beri başka bir yerde yaşasaydım, burada olduğu gibi, müzikal olarak aşağı yukarı aynı olurdum. Ancak buradaki personel, bazı etkinliklerde, gösteri yapmamı istedi. Dudak senkronizasyonundan keyif aldım ve kalabalığın bir kısmının da bundan hoşlandığını gördüm. Diğer sakinler gerçekten şarkı söyledi ve enstrüman çaldı.
Şu anda hangi sanat/kültür akımını seviyorsunuz? Hangi akımı unutabilmeyi diliyorsunuz?
Dediğim gibi, dudak senkronizasyonum şu anda benim sanat/kültür türüm. Sanırım dünyada bu benzersiz şekilde dudak senkronizasyonu yapan tek kişiyim. Bu yanlış bir şekilde övünmek değil, ama kendimde YENİLİKÇİ olduğunu görmekten memnunum.
Daha önce dediğim gibi, "Dışarı çıkıp hiç kimsenin yapmadığı gibi dudak senkronizasyonu yapmaya çalışacağımı söylemedim. Sadece eğleniyordum! Sonra farklı olduğunu fark ettim. Ama yine de başkaları gibi dudak senkronizasyonu yapıyorum, aksesuar ve işaretler olmadan, vs." İnternette, benden başka müzik aksesuarlarıyla dudak senkronizasyonu yapan, sahip olmadığım müzik aksesuarlarını taklit eden, (üzerine işaretler koyduğum) sözcükler söylenirken o sözcükleri işaret eden, herhangi bir işaret olmadan başka sözcükleri canlandıran, bir enstrümanın çalınma biçimine dans eden, arka planda çalan şarkıcıları vurgulayacak şekilde dans eden vs. birini görmedim. Sık sık söylediğim gibi, "Bir şarkıda dudak senkronizasyonu yaparken ve canlandırırken her şeyle bir şeyler yapmaya çalışıyorum."
Karaoke'de, gitmeyi bırakmadan önce, beni ilk kez gören bir adam, "Hayatımda böyle bir şey görmedim!" dedi. Karaoke olmasa da, DJ orada eğlenmeme izin verdi. Ve sonra, James beni kapatırdı, "Bu Jeffery, kendi karaoke tarzıyla." Oradaki müdavimlerden biri, bunu beğendiğinde, "Yaptığın şey kolay değil" dedi. Ama ben, "Bence herkes yapabilir" dedim. Bazen gerçekten şarkı söylemeyi denedim ve bana korkunç geldi, ancak yetenekli şarkı söyleyen bazı arkadaşlarım bana kötü gelmediğimi söyledi.
Unutmak istediğim bir trend hatırlamıyorum.
Ayrıca yazmanın benim sanatım/kültürüm olduğunu düşünüyorum.
Seni ne mutlu eder? Sana ne neşe getirir?
Hayatın tadını her gün çıkarmaya çalışıyorum. Hapishaneden kurtulmuş olmak beni mutlu ediyor! En sevdiğim şarkılar neşe getiriyor! Bisiklete binmek mutluluk getiriyor. Kitap ve şiir yazmak beni mutlu ediyor! İyi yemekler yemek ve patlamış mısır gibi güzel atıştırmalıklar beni mutlu ediyor!
Aldığınız en iyi tavsiye nedir?
Öfkeni kontrol et ve dışarıda kal. Kız kardeşim Terri'nin bana gönderdiği bir kartta, 2013'te bana bu tavsiyeyi vermişti.
Aldığınız en kötü tavsiye neydi?
Bunu ve şunu satın almak ister misin ve bir keresinde bir adam bana Texas kimliğim için 100 dolar vermeye çalıştı. O durumlarda cevabım HAYIR oldu. Bu daha çok bir şeyi satmaya ve ödemeye çalışmaktır.
Bana ne gibi tavsiyelerde bulunmak istersiniz?
Hayallerinizin peşinden gitmeye devam edin ve başınızı belaya sokmayın.
Kutlamanın en sevdiğiniz yolu nedir?
Güzel olan her şey!
Bay Hollie, hayatın ayrıntılarını ve etrafındaki yaratımları takdir etmek için zaman ayırıyor. "Bisikletime binmek mutluluk getiriyor. Kitap ve şiir yazmak beni mutlu ediyor!"
En sevdiğiniz kitap/yazı, şarkı/albüm, film/TV programı, oyun/canlı performans, sanat eseri, yiyecek/içecek, yer veya hayvan nedir?
İncil'in 1 numarası, ardından benim 1 numaralı romanım John Bunyan'ın The Pilgrim's Progress'idir. İlk olarak 1980 civarında Houston, TX'deki Hristiyan radyo istasyonu KHCB FM'de bir tiyatro oyununda duydum. Daha sonra Hristiyan arkadaşlarıma yazdım ve bana göndermelerini istedim. Hristiyan'ın The Celestial City'ye yolculuğunun en önemli noktalarını kapsayan haraç şiirimi Facebook sayfamda düzenli olarak yeniden paylaşıyorum. Kitabın teması bu dünyadan Cennete bir yolculuk. Spor yazılarını çok seviyorum. En sevdiğim şarkıyı seçmem gerekirse, One Way'in Lady You Are'ı olurdu. Başka bir şarkı da seçebilirdim ama bu soru için aklıma ilk gelen şarkı bu oldu. En sevdiğim LP olarak Michael Jackson'ın Thriller'ını seçerdim. Terminator 2'yi en sevdiğim film olarak seçerdim ama The Pilgrim's Pross DVD filmini de onunla eşit sayabilirim ve oyunu (eğer varsa) en sevdiğim oyundur. En sevdiğim sanat eseri yok. İronik olarak, daha gençken resim çizerdim ama bu hayatımdan silindi. Belki Portakal Suyu benim 1 numaralı içeceğim ve Kızarmış Tavuk da 1 numaralı etim. Köpekler en sevdiğim şey ama bir evcil hayvanım yok.
Uyandığınızda ilk yaptığınız şey nedir? Yatmadan önce yaptığınız son şey nedir?
Temel olarak, GİDİN, çünkü mesanem aşırı çalışıyor. Ürologlardan haplar denedim ama artık kullanmıyorum, çünkü hepsi baş ağrısı yapıyor. Prostat hapları işe yaramıyor. Okuduğum yan etkiler yüzünden Botox mesane iğnesini denemekten korkuyorum. Şimdilik sık sık gidiyorum ve bir Erkek Tuvaletine gidemezsem, bir arkadaşımın bana söylediği gibi bezle gidiyorum. Yaşlı erkeklerde yaygın olan bunu paylaşmaktan utanmıyorum. Bu, uyandığımda ilk yaptığım şeyin ve bazen birkaç kez daha önce yaptığım şeyin bir uzantısı. Umarım bir gün bu düzelir. Sonra, Tanrı'ya bir gün daha için şükrediyorum, sonra kahvaltı, vb.
Bunun önemli olduğunu düşünüyorum. Her insanın başkalarına yardım edebilecek, onları eğlendirebilecek vs. yetenekleri vs. vardır.
İşinizle hiçbir ilgisi olmayan, sizin için gerçekten önemli olan bir şey:
Uyku. Daha iyi uyumam gerek. Her gün 3 veya 4 saat uyuyarak ve uyuyarak idare ediyorum, belki daha az veya daha fazla. Ama bunun için minnettarım. Bir gün GED almak istiyorum.
Sanatçılar ve kültür taşıyıcıları toplumda hangi role sahiptir? Hangi role sahip olabilirler/olmalıdırlar?Bunun önemli olduğunu düşünüyorum. Her insanın başkalarına yardım edebilecek, onları eğlendirebilecek vb. yetenekleri vardır.
Yaratıcıların başarılı olmak için neye ihtiyacı var? Yaratıcı olmak için neye ihtiyacınız var?
Neyi daha iyi yapabileceklerini bulmaları gerekiyor.
Seni en son ne güldürdü? Ağlattı mı? Kızarttı mı?
Aynada kendime bakıyorum, bir şarkı eşliğinde dans ediyorum bu gece, 9-21-20.
Şu anda gerçekten neyle ilgileniyorsun?
Müzikle, sporla ilgileniyorum.
Aynada kendime bakıyorum, bir şarkı eşliğinde dans ediyorum bu gece, 9-21-20.
Her günü ayrı ayrı yaşamaya çalışıyorum.
Herkesin bilmesi gereken bir şey/kişi/fikir/grup/etkinlik/yer/vb.:
Kendileri için en iyi olan neyse onu yaparlar. Herkes farklıdır.
Sanatçı kimdir? Yaratıcı olmak ne demektir?
Sanırım, eğlendirici, yazar, ressam ve diğer mesleklerde başarılı olan herkes.
Kültür nedir? Kültür taşıyıcısı olmak ne demektir?
Sözlük kültür için "insanların sanatları ve diğer insan entelektüel başarılarının toplu olarak ele alınan tezahürleri" diyor. Bu kelimeyi ilk defa aradım. Dolayısıyla, bir kültür taşıyıcısının başkalarına faydalı olan değerli bir başarıya veya özelliğe, beceriye sahip biri olduğunu varsayıyorum. Ve az önce kültür taşıyıcısı kelimesini aradım ve zarardan çok fayda sağlayan biri olduğunu gördüm. …
Bizim sormadığımız ama keşke sorsaydık dediğiniz soru nedir? Diğer sanatçılara, yaratıcılara ve kültür taşıyıcılarına sormak istediğiniz soru nedir?
Yeterince soruyu yeterince yanıtladığınızı hissediyorum. Ekleyebileceğim bir şey aklıma gelmiyor. Belki sanatçılar, vb. destek, tavsiye vb. için benzer düşünen insanlarla arkadaş olabilirler.
Başka herhangi bir şey?
Mülakat soruları beni en iyi cevabı bulmak için ciddi şekilde düşünmeye yöneltti.
